Met lede ogen zie ik dat bijzondere winkeltjes steeds meer het loodje leggen omdat de huur ineens verveelvoudigd wordt. Wafels, eendjes, nagelsalons en vintage komen ervoor in de plaats. Ik ben benieuwd wat er gaat komen in het pandje waar ’t Zonnetje zat, een oud koffie- en theewinkeltje op de Haarlemmerdijk. Een karakteristiek zaakje met een houten toonbank, een koperen kassa, en oude blikken waarin verse thee werd bewaard. Het staat nu al sinds juni 2025 leeg ….

Maar gelukkig is er ook goed nieuws. Deze week ben ik in twee unieke winkeltjes geweest. Ik kan erover vertellen, want mijn verhaaltjes worden niet op Tik-Tok gedeeld.

Met mijn dochter en twee maanden jonge kleindochter gingen we naar Tesselschade / Arbeid Adelt op het Leidseplein. Een klein winkeltje tussen Ivy bloemen en de Apple store. De etalage had me al decennialang geïntrigeerd met haar smockjurkjes en gebreide truitjes, maar was er nog nooit binnengestapt. Tot nu! Een oudere dame, vrijwilligster, nam werkelijk alle tijd om truitjes, badjasjes, dekentjes en jurkjes met ons te bekijken.  Het was moeilijk kiezen tussen het unieke aanbod, maar ik ging door de knieën voor de rood/zwarte babysokjes met drie kruizen!

De Vereniging, waarvan deze winkel een onderdeel is, werd in 1878 opgericht door Betsy Perk om het lot van onbemiddelde beschaafde vrouwen te verbeteren. Vrouwen konden via de Vereniging hun handwerk verkopen en daar een klein inkomen uit krijgen. Maar ook gaf en geeft nog steeds de Vereniging financiële steun aan vrouwen om een opleiding te gaan volgen. Betsy was een feministe in de dop!

Een paar dagen later wandelde ik langs de Stopera en zag ik vanaf het bruggetje over de Zwanenburgwal een kleurrijke etalage. Nieuwsgierig ging ik naar binnen en de naamgeving bleek te kloppen met het aanbod: Bijzonder! Er was in het ene deel van de winkel vrolijk beschilderd keramiek, geborduurde boekomslagen, stoffen feestslingers, gebreide plaids en gewoven theedoeken te koop en in het andere deel zat een klein cafeetje met koffie voor 2 Euro. Ryan, een lieve Surinaams-Amsterdamse jongen, ontving me en vertelde me trots dat hij, na een stage, er nu twee dagen vast mocht werken. Hij deelde zijn leven met me en de goedheid stroomde werkelijk uit hem. Het afrekenen deed ik bij een collega die me vertelde dat de winkel van Cordaan was en dat alles gemaakt werd door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.

Met een tas vol verliet ik de winkel. Blij met mijn aankopen, maar vooral gelukkig om de menselijkheid van deze sociale hotspot, waar alles met liefde wordt gemaakt en aangeboden.